Over Floor

Als kind voelde ik veel. Ik pikte van alles op uit mijn omgeving en wist vaak niet wat van mij was en wat niet. Of wat aan mij lag en wat niet. Om me staande te houden hield ik me vooral groot en liet me van een mooie kant zien: een zorgzaam, ijverig en zelfstandig meisje. Hierdoor kreeg ik van anderen het gevoel van waardering. Daarnaast moest ik van mezelf hard werken. Want als je hard werkt, zo was mijn overtuiging, dan ben je goed. En zo had ik mijn leven behoorlijk op de rit en onder controle.

IMG_5265_t compr_edited.jpg

Maar niets bleek minder waar. Op mijn 33e werd ik overvallen door een flinke burn-out. Die mij liet inzien dat ik deze manier van leven niet langer kon volhouden. Het altijd maar goed willen doen voor anderen, bezig zijn met anderen en hard werken, betekende eigenlijk hetzelfde als mezelf totaal buiten spel zetten.
Het was voor mij het moment waarop ik wakker werd geschud. En langzaam ging inzien dat achter die schijnbaar succesvolle facade nog een heel ander meisje schuilging. Ik kwam in contact met mijn spirituele kant, volgde een therapie-opleiding en er gingen diverse poortjes in mij open. Ik zag in dat mijn gevoeligheid ook mijn kracht was. En zo startte ik in 2009, na een carrière in marketing, communicatie en reclame, mijn eigen praktijk waarin ik kinderen, volwassenen en dieren coachte.

Floor met steentjes bij drum_edited_edit

De jaren die volgden waren een reis van zelfontwikkeling, verdere zoektochten en ontdekkingen van talenten die in mij huisden. De autodidact in mij voelde heel sterk dat alle kennis die ik nodig had al diep in mij geworteld zat. Ik moest er zelf mee in contact komen, de waarde er van zien en het naar buiten brengen.
Maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Ik bleef op zoek naar een bestaand en passend kapstokje waar ik aan kon haken om duidelijk te maken wie ik was en wat ik deed. Om ergens bij te horen. Ik begreep niet hoe het kon dat ik daar telkens weer in vastliep en alles me zoveel energie kostte.  

Diverse coachingstrajecten lieten mij inzien dat ik eigenlijk nog steeds wegliep van mezelf. Dat ik bang was voor afwijzing. Maar mezelf juist afwees. Dat mijn hoofd de controle hield. Ik de dingen nog steeds voor de buitenwereld deed en vooral gericht was op de ander. En me daarmee verstoptte in de mist om maar niet zichtbaar te hoeven zijn.
Toen ik daar echt naar durfde te kijken kwam ik er achter dat ik niet in een bestaand hokje pas. Maar dat ik mijn eigen hokje mocht creëren. Langzaam ging mijn vuurtje van binnen branden. Mijn vertrouwen groeide, net als het verlangen in mij om het echt helemaal op mijn eigen, creatieve manier te mogen gaan doen.

En zo liep ik mijn pad naar huis. Trok de mist op en bekende ik kleur. En werd Atelier Floor eind 2020 geboren. De plek waar alles ontstaat en vorm krijgt vanuit mijn creatieve, gevoelige hart. Waar ik niet hard hoef te werken. Maar de natuur gewoon zijn werk doet. Waar ik ben thuisgekomen en me niet meer hoef te verstoppen. Waar ik kan stralen. En ik op mijn eigen wijze mijn licht mag laten schijnen op datgene en diegene die op mijn pad komen.

Floor in bloementuin.jpg
handtekening Floor.png